Onze adviseurs delen hun ervaringen en inzichten uit het werk voor onze opdrachtgevers regelmatig in een column voor deze site. Deze keer: Bas van 't Wout, over asbest, scholen en het imago van communicatiebeleid
Asbest
Het vakgebied communicatie wordt nog al eens omgeven door een negatieve geur. Men ziet het als een discipline waarin zaken mooier worden voorgesteld dan ze zijn, liegen en bedriegen schering en inslag zijn of waar ronkende PR-taal gebrek aan inhoud moet maskeren.
Die gevallen bestaan inderdaad. Helaas leidt dat bij sommigen nog wel eens tot het idee dat communicatiebeleid in zijn totaliteit zinloos is. Een goed voorbeeld om het tegendeel te bewijzen, is onze betrokkenheid bij de communicatie van scholen rondom asbest. Alle scholen in Nederland moeten hun gebouwen van voor 1994 laten controleren op asbest. Daar is in de eerste plaats een goed en gecertificeerd asbestinventarisatiebedrijf voor nodig. Maar alleen zoeken en al dan niet vinden is volstrekt onvoldoende. Zo'n inventarisatie kan immers grote gevolgen hebben. De school kan de volgende dag gesloten zijn. Ouders gaan vragen stellen - terecht. Vele instanties moeten betrokken worden, van GGD tot juristen, van Arbo tot lokale overheden.
Dat betekent voor scholen in eerste instantie een hoop extra werk. Adressenbestanden moeten op orde zijn, er moet snel en open gecommuniceerd worden, de juiste instanties moeten aan boord zijn, alle relevante informatie moet boven tafel: doe het er maar even bij als schoolbestuur. Zeker wanneer ook de media direct op de stoep staan. Maar het betekent meer dan sec een tijdsinvestering. Ouders hebben er recht op om zo snel mogelijk en zo goed mogelijk geïnformeerd te worden. Hoe doe je dat dan? Hoe voorkom je dat een informatiebrief meer vragen oproept dan beantwoordt? Hoe zorg je dat ouders niet op een maandagochtend vergeefs voor een lege school staan?
Dat is communicatiestrategie. En strategie betekent hier: iedereen zo eerlijk, snel en adequaat mogelijk informeren. Daar hebben ouders en kinderen recht op en het zou de ambitie van iedere school moeten zijn.
Onze adviseurs delen hun ervaringen en inzichten uit het werk voor onze opdrachtgevers regelmatig in een column voor deze site. Deze keer: Bas van 't Wout, over asbest, scholen en het imago van communicatiebeleid
Asbest
Het vakgebied communicatie wordt nog al eens omgeven door een negatieve geur. Men ziet het als een discipline waarin zaken mooier worden voorgesteld dan ze zijn, liegen en bedriegen schering en inslag zijn of waar ronkende PR-taal gebrek aan inhoud moet maskeren.
Die gevallen bestaan inderdaad. Helaas leidt dat bij sommigen nog wel eens tot het idee dat communicatiebeleid in zijn totaliteit zinloos is. Een goed voorbeeld om het tegendeel te bewijzen, is onze betrokkenheid bij de communicatie van scholen rondom asbest. Alle scholen in Nederland moeten hun gebouwen van voor 1994 laten controleren op asbest. Daar is in de eerste plaats een goed en gecertificeerd asbestinventarisatiebedrijf voor nodig. Maar alleen zoeken en al dan niet vinden is volstrekt onvoldoende. Zo'n inventarisatie kan immers grote gevolgen hebben. De school kan de volgende dag gesloten zijn. Ouders gaan vragen stellen - terecht. Vele instanties moeten betrokken worden, van GGD tot juristen, van Arbo tot lokale overheden.
Dat betekent voor scholen in eerste instantie een hoop extra werk. Adressenbestanden moeten op orde zijn, er moet snel en open gecommuniceerd worden, de juiste instanties moeten aan boord zijn, alle relevante informatie moet boven tafel: doe het er maar even bij als schoolbestuur. Zeker wanneer ook de media direct op de stoep staan. Maar het betekent meer dan sec een tijdsinvestering. Ouders hebben er recht op om zo snel mogelijk en zo goed mogelijk geïnformeerd te worden. Hoe doe je dat dan? Hoe voorkom je dat een informatiebrief meer vragen oproept dan beantwoordt? Hoe zorg je dat ouders niet op een maandagochtend vergeefs voor een lege school staan?
Dat is communicatiestrategie. En strategie betekent hier: iedereen zo eerlijk, snel en adequaat mogelijk informeren. Daar hebben ouders en kinderen recht op en het zou de ambitie van iedere school moeten zijn.
![]()
In 2011 werkte &MAES met veel plezier weer aan veel verschillende opdrachten. We ondersteunden opdrachtgevers met strategisch advies, leidden en ontwikkelden talloze bijeenkomsten en verzorgden trainingen in het omgaan met media en politiek. In het jaarbericht 2011 geven we een overzicht van enkele van de vele inspirerende projecten. Klik hier om het overzicht te bekijken.
Het programma Aanbouw gaat ook in 2012 weer door met Susanne Heering en Ruben Maes als presentator. Aanbouw is het langstlopende Televisieprogramma over stedenbouw en architectuur in Nederland. Afgelopen december vierden we dit met een jubilieumuitzending over 15 jaar Aanbouw.