Op 13 december verzorgde &MAES de slotbijeenkomst van de Taskforce Biodiversiteit. Tijdens deze bijeenkomst presenteerde de Taskforce haar eindrapport aan het kabinet. Het videoverslag van deze bijeenkomst is nu te bekijken:
&MAES adviseert in 2012 de gemeente Utrecht bij de Wecycle campagne. Het doel van de campagne is het bevorderen van het scheiden van afval. Voor deze campagne werkt &MAES nauw samen met Taluut.
Ieder twee weken schrijft één van onze adviseurs een korte column. In deze column gaan zij in op de interessante, opvallende, grappige en bijzondere zaken die zij in hun werk tegenkomen. Deze keer: Ruben Maes over Burgerschap.
Burgerschap
2011 was het jaar van de wederopstanding van burgerschap. Of misschien wel beter gezegd het jaar van het gelijk van Herman van Gunsteren. Hij was het die destijds op de universiteit Leiden mij inwijdde in de term burgerschap en het belang van goed gedrag in het publieke domein. Daarna bleef het lang stil, met een kleine opleving ten tijde van het WRR rapport Vertrouwen in de Wijk. Maar in 2011 ging er geen week voorbij of er werd gesproken over burgerschap. Soms in iets andere benamingen, zoals burgerkracht, trusts, big society en eigenkrachtcentrale.
In essentie komt het altijd neer op een andere verhouding tussen burger en overheid. In deze verhouding claimt en krijgt de burger weer meer ruimte in het publieke domein en biedt de overheid, al dan niet door bezuinigingen ingegeven, deze ruimte. Voorbeelden van de afgelopen twee weken: in pakhuis De Zwijger ben ik begonnen met een reeks zelfbouwcafé’s voor mensen die een kavel hebben gekocht en nu hun eigen huis gaan bouwen, voor de Buurtalliantie sprak ik in Schiedam over de mogelijkheid om een wijkcentrum te laten beheren door bewoners, in Amsterdam was van de week de broedplaatsmanifestatie waarin de Tolhuistuin en de Noorderparkkamer lieten zien wat voor moois er ontstaat als bewoners eigenaar zijn.
Er wordt wel eens gezegd dat we leven in een tijd van publieke stilte en afnemende betrokkenheid, maar dat is alleen het geval als je luistert naar de gesprekken die gaan over de oude instituties. Als je denkt dat het stil is, dan luister je aan de verkeerde deur. De samenleving is in beweging en dat gebeurt met veel energie en hernieuwd activisme. Het openbaar bestuur zal hier op in moeten gaan spelen. Dat moet intelligenter dan alleen terugtrekken vanwege de bezuinigingen. Winsemius signaleerde dit al in het eerder genoemde WRR-rapport: we zijn op zoek naar een overheid die actief achterover leunt.
Op 13 december verzorgde &MAES de slotbijeenkomst van de Taskforce Biodiversiteit. Tijdens deze bijeenkomst presenteerde de Taskforce haar eindrapport aan het kabinet. Het videoverslag van deze bijeenkomst is nu te bekijken:
De Taskforce Biodiversiteit & Natuurlijke Hulpbronnen presenteerde 13 december het rapport 'Groene Groei'. Daarin staan de uitkomsten en visie op de economische kansen voor biodiversiteit richting 2050. &MAES adviseert de Taskforce over de strategische communicatie in 2011.

Uit handen van Taskforce voorzitter Hans Alders ontvingen minister Verhagen en staatssecretaris Atsma de eerste twee exemplaren van het eindadvies.
Ook Bernhard Wientjes (VNO-NCW), Albert Jan Maat (LTO Nederland) en Leendert-Jan Visser (MKB Nederland) kregen een exemplaar aangeboden. Zij gaan namens het Nederlandse bedrijfsleven aan de slag met de adviezen van de Taskforce samen met natuur-en milieuorganisaties en de overheid.
&MAES zal in 2012 de strategische communicatie verzorgen rondom het jaarcongres van Pianoo, het expertisecentrum aanbesteden. Tijdens dit congres zal de strategische positie van inkoop centraal staan.

Op dinsdag 13 december overhandigt de Taskforce Biodiversiteit en Natuurlijke Hulpbronnen haar eindrapport aan onder anderen minister Verhagen, staatssecretaris Atsma en VNO-NCW voorzitter Wientjes. Ook zullen er een aantal Greendeals worden getekend.

Voor de (adjunct-)directeuren van de AMOS-scholengroep organiseert en leidt &MAES een reeks themalunches over actuele onderwerpen uit het Amsterdamse basisonderwijs. Op iedere bijeenkomst wordt een inspirerende gastspreker uitgenodigd om met de directeuren van gedachten te wisselen. Vandaag had de lunch het thema: "Vakmanschap is Meesterschap" en ontmoette de directeuren de Vereniging van Meesterschappers.
De Vereniging van Meesterschappers is opgericht door Amsterdamse leerkrachten uit het primair onderwijs, de vereniging ambieert professionalisering van leerkrachten vanuit de werkvloer. Daarnaast zijn de Meesterschappers aanjager van discussie en debat onder collega's, bestuurders en beleidsmakers en willen zij leerkrachten een stem geven. De Meesterschappers gingen met de directeuren in gesprek over de sleutelrol die zij spelen bij het verder ontwikkelen van de kwaliteit van de leerkrachten. Waar hebben leerkrachten behoefte aan bij het uitstippelen van hun ontwikkeltraject? Wat verwachten zij van hun directeur? Kortom, hoe hou je contact om je gezamenlijke doel - het beste onderwijs voor je leerlingen - te bereiken?
In de loop van de inspiratielunch bleek dat een deel van het succes van een constructieve relatie tussen leerkracht en directeur ligt in kleine en regelmatige ontmoetingen en reflectiemomenten. Flitsbezoeken in de klas dragen wel degelijk bij tot nauwer contact met leerkrachten en kennis van de mores van je teamleden. Simpel, maar door de waan van de dag sluipt het er vaak bij in. Marjan Wesdorp, initiatiefneemster van de Meesterschappers merkte op dat zij zich als leerkracht verdiept in alle verschillende kinderen in de klas en per geval bekijkt wat er nodig is om een stap verder te komen. Hierin ziet zij veel parallellen met de relatie tussen directeuren en docenten als het om professionalisering en kwaliteitsverbetering gaat.
Meer informatie over de activiteiten van de Vereniging van Meesterschappers en hoe lid te worden is te vinden op www.meesterschappers.nl.
Ieder twee weken schrijft één van onze adviseurs een korte column. In deze column gaan zij in op de interessante, opvallende, grappige en bijzondere zaken die zij in hun werk tegenkomen. Deze keer: Bas van 't Wout over onderwijs.
Onderwijs
Ik kom uit een onderwijsfamilie. Moeder was lerares op mijn eigen basisschool (nee, nooit problemen mee gehad), zusje en zus deden Pabo, vader gaf een dag in de week les op een HBO. Mijn vader waarschuwde mij altijd: trouw nooit met een schooljuf! U raadt het al, ik ben inmiddels al 10 jaar gelukkig samen (waarvan twee jaar getrouwd) met mijn vrouw, die lesgeeft in het speciaal basisonderwijs. Als klap op de vuurpijl is mijn schoonvader rector op een middelbare school.
Alleen in privé-kring hoor ik dus al veel over het reilen en zeilen in onderwijsland. Toevalligerwijs (of misschien juist niet) gaat daarnaast een substantieel deel van de gesprekken en debatten die ik leid over onderwijs. Ik doe dat altijd met veel plezier. Ik heb de afgelopen jaren veel scholen mogen bezoeken, leraren, schoolleiders en leerlingen mogen spreken en ben vaak oprecht jaloers op het onderwijs dat zij tegenwoordig verzorgen dan wel ontvangen. Was dat bij mij maar zo geweest, dan had ik natuurkunde echt wel een leuk vak gevonden en had ik me op de basisschool niet zo stierlijk verveeld. Natuurlijk is er nog het nodige te verbeteren aan het onderwijs en dat zal ook altijd wel zo blijven. Maar het is een sector waar veel meer bevlogen en oprecht betrokken mensen werken dan vaak wordt aangenomen.
Eén voorbeeld wil ik er uitlichten. Een klein jaar geleden werd ik benaderd door de Vereniging van Meesterschappers. Een vereniging opgericht door een stel enthousiaste leerkrachten uit het basisonderwijs in Amsterdam. Ze hadden geen geld, maar wel veel enthousiasme en een goed verhaal: het negativisme weghalen uit het onderwijs en de werkvloer zelf aan het woord laten.
Met plezier liet ik me overhalen om pro deo een eerste en later ook tweede bijeenkomst voor deze club te leiden. Binnenkort mag ik weer eens met ze om de tafel om te kijken of ik ook in 2012 wat voor ze kan betekenen. Dat doe ik graag. Niet alleen omdat hun enthousiasme zo aanstekelijk is, maar vooral omdat dit soort initiatieven zo ontzettend belangrijk zijn voor het onderwijs. Waar vakbonden, sectororganisaties, medezeggenschapsraden en andere officiële vertegenwoordigende organen steeds meer aan kracht en legitimiteit verliezen, is de toekomst aan dit soort initiatieven. Al was het maar om te laten zien, dat het echt niet alleen maar kommer en kwel is in de klas.