Nieuws

&MAES aan het werk voor Utrechtse Wecycle

&MAES adviseert in 2012 de gemeente Utrecht bij de Wecycle campagne. Het doel van de campagne is het bevorderen van het scheiden van afval. Voor deze campagne werkt &MAES nauw samen met Taluut.

Column: Burgerschap

Ieder twee weken schrijft één van onze adviseurs een korte column. In deze column gaan zij in op de interessante, opvallende, grappige en bijzondere zaken die zij in hun werk tegenkomen. Deze keer: Ruben Maes over Burgerschap.

Burgerschap

2011 was het jaar van de wederopstanding van burgerschap. Of misschien wel beter gezegd het jaar van het gelijk van Herman van Gunsteren. Hij was het die destijds op de universiteit Leiden mij inwijdde in de term burgerschap en het belang van goed gedrag in het publieke domein. Daarna bleef het lang stil, met een kleine opleving ten tijde van het WRR rapport Vertrouwen in de Wijk. Maar in  2011 ging er geen week voorbij of er werd gesproken over burgerschap. Soms in iets andere benamingen, zoals burgerkracht, trusts, big society en eigenkrachtcentrale.

In essentie komt het altijd neer op een andere verhouding tussen burger en overheid. In deze verhouding claimt en krijgt de burger weer meer ruimte in het publieke domein en biedt de overheid, al dan niet door bezuinigingen ingegeven, deze ruimte. Voorbeelden van de afgelopen twee weken: in pakhuis De Zwijger ben ik begonnen met een reeks zelfbouwcafé’s voor mensen die een kavel hebben gekocht en nu hun eigen huis gaan bouwen, voor de Buurtalliantie sprak ik in Schiedam over de mogelijkheid om een wijkcentrum te laten beheren door bewoners, in Amsterdam was van de week de broedplaatsmanifestatie waarin de Tolhuistuin en de Noorderparkkamer lieten zien wat voor moois er ontstaat als bewoners eigenaar zijn.  

Er wordt wel eens gezegd dat we leven in een tijd van publieke stilte en afnemende betrokkenheid, maar dat is alleen het geval als je luistert naar de gesprekken die gaan over de oude instituties. Als je denkt dat het stil is, dan luister je aan de verkeerde deur. De samenleving is in beweging en dat gebeurt met veel  energie en hernieuwd activisme. Het openbaar bestuur zal hier op in moeten gaan spelen. Dat moet intelligenter dan alleen terugtrekken vanwege de bezuinigingen. Winsemius signaleerde dit al in het eerder genoemde WRR-rapport: we zijn op zoek naar een overheid die actief achterover leunt.

Slotbijeenkomst Taskforce Biodiversiteit

Op 13 december verzorgde &MAES de slotbijeenkomst van de Taskforce Biodiversiteit. Tijdens deze bijeenkomst presenteerde de Taskforce haar eindrapport aan het kabinet. Het videoverslag van deze bijeenkomst is nu te bekijken:

Taskforce Biodiversiteit en Natuurlijke Hulpbronnen

De Taskforce Biodiversiteit & Natuurlijke Hulpbronnen presenteerde 13 december het rapport 'Groene Groei'. Daarin staan de uitkomsten en visie op de economische kansen voor biodiversiteit richting 2050. &MAES adviseert de Taskforce over de strategische communicatie in 2011.

Uit handen van Taskforce voorzitter Hans Alders ontvingen minister Verhagen en staatssecretaris Atsma de eerste twee exemplaren van het eindadvies.



Ook Bernhard Wientjes (VNO-NCW), Albert Jan Maat (LTO Nederland) en Leendert-Jan Visser (MKB Nederland) kregen een exemplaar aangeboden. Zij gaan namens het Nederlandse bedrijfsleven aan de slag met de adviezen van de Taskforce samen met natuur-en milieuorganisaties en de overheid.

 

&MAES ondersteunt Pianoo congres

&MAES zal in 2012 de strategische communicatie verzorgen rondom het jaarcongres van Pianoo, het expertisecentrum aanbesteden. Tijdens dit congres zal de strategische positie van inkoop centraal staan.

Eindrapport Taskforce Biodiversiteit

Op dinsdag 13 december overhandigt de Taskforce Biodiversiteit en Natuurlijke Hulpbronnen haar eindrapport aan onder anderen minister Verhagen, staatssecretaris Atsma en VNO-NCW voorzitter Wientjes. Ook zullen er een aantal Greendeals worden getekend.

Vakmanschap is Meesterschap

Voor de (adjunct-)directeuren van de AMOS-scholengroep organiseert en leidt &MAES een reeks themalunches over actuele onderwerpen uit het Amsterdamse basisonderwijs. Op iedere bijeenkomst wordt een inspirerende gastspreker uitgenodigd om met de directeuren van gedachten te wisselen. Vandaag had de lunch het thema: "Vakmanschap is Meesterschap" en ontmoette de directeuren de Vereniging van Meesterschappers. 

De Vereniging van Meesterschappers is opgericht door Amsterdamse leerkrachten uit het primair onderwijs, de vereniging ambieert professionalisering van leerkrachten vanuit de werkvloer. Daarnaast zijn de Meesterschappers aanjager van discussie en debat onder collega's, bestuurders en beleidsmakers en willen zij leerkrachten een stem geven. De Meesterschappers gingen met de directeuren in gesprek over de sleutelrol die zij spelen bij het verder ontwikkelen van de kwaliteit van de leerkrachten. Waar hebben leerkrachten behoefte aan bij het uitstippelen van hun ontwikkeltraject? Wat verwachten zij van hun directeur? Kortom, hoe hou je contact om je gezamenlijke doel - het beste onderwijs voor je leerlingen - te bereiken?

 In de loop van de inspiratielunch bleek dat een deel van het succes van een constructieve relatie tussen leerkracht en directeur ligt in kleine en regelmatige ontmoetingen en reflectiemomenten. Flitsbezoeken in de klas dragen wel degelijk bij tot nauwer contact met leerkrachten en kennis van de mores van je teamleden. Simpel, maar door de waan van de dag sluipt het er vaak bij in. Marjan Wesdorp, initiatiefneemster van de Meesterschappers merkte op dat zij zich als leerkracht verdiept in alle verschillende kinderen in de klas en per geval bekijkt wat er nodig is om een stap verder te komen. Hierin ziet zij veel parallellen met de relatie tussen directeuren en docenten als het om professionalisering en kwaliteitsverbetering gaat.  

Meer informatie over de activiteiten van de Vereniging van Meesterschappers en hoe lid te worden is te vinden op www.meesterschappers.nl.  

Column: Onderwijs

Ieder twee weken schrijft één van onze adviseurs een korte column. In deze column gaan zij in op de interessante, opvallende, grappige en bijzondere zaken die zij in hun werk tegenkomen. Deze keer: Bas van 't Wout over onderwijs.

Onderwijs

Ik kom uit een onderwijsfamilie. Moeder was lerares op mijn eigen basisschool (nee, nooit problemen mee gehad), zusje en zus deden Pabo, vader gaf een dag in de week les op een HBO. Mijn vader waarschuwde mij altijd: trouw nooit met een schooljuf! U raadt het al, ik ben inmiddels al 10 jaar gelukkig samen (waarvan twee jaar getrouwd) met mijn vrouw, die lesgeeft in het speciaal basisonderwijs. Als klap op de vuurpijl is mijn schoonvader rector op een middelbare school.

Alleen in privé-kring hoor ik dus al veel over het reilen en zeilen in onderwijsland. Toevalligerwijs (of misschien juist niet) gaat daarnaast een substantieel deel van de gesprekken en debatten die ik leid over onderwijs. Ik doe dat altijd met veel plezier. Ik heb de afgelopen jaren veel scholen mogen bezoeken, leraren, schoolleiders en leerlingen mogen spreken en ben vaak oprecht jaloers op het onderwijs dat zij tegenwoordig verzorgen dan wel ontvangen. Was dat bij mij maar zo geweest, dan had ik natuurkunde echt wel een leuk vak gevonden en had ik me op de basisschool niet zo stierlijk verveeld. Natuurlijk is er nog het nodige te verbeteren aan het onderwijs en dat zal ook altijd wel zo blijven. Maar het is een sector waar veel meer bevlogen en oprecht betrokken mensen werken dan vaak wordt aangenomen.

Eén voorbeeld wil ik er uitlichten. Een klein jaar geleden werd ik benaderd door de Vereniging van Meesterschappers. Een vereniging opgericht door een stel enthousiaste leerkrachten uit het basisonderwijs in Amsterdam. Ze hadden geen geld, maar wel veel enthousiasme en een goed verhaal: het negativisme weghalen uit het onderwijs en de werkvloer zelf aan het woord laten.

Met plezier liet ik me overhalen om pro deo een eerste en later ook tweede bijeenkomst voor deze club te leiden. Binnenkort mag ik weer eens met ze om de tafel om te kijken of ik ook in 2012 wat voor ze kan betekenen. Dat doe ik graag. Niet alleen omdat hun enthousiasme zo aanstekelijk is, maar vooral omdat dit soort initiatieven zo ontzettend belangrijk zijn voor het onderwijs. Waar vakbonden, sectororganisaties, medezeggenschapsraden en andere officiële vertegenwoordigende organen steeds meer aan kracht en legitimiteit verliezen, is de toekomst aan dit soort initiatieven. Al was het maar om te laten zien, dat het echt niet alleen maar kommer en kwel is in de klas.

Column Jorn Matena: 'Niet mokken, lekker bloggen'

Ieder twee weken schrijft één van onze adviseurs een korte column. In deze column gaan zij in op de interessante, opvallende, grappige en bijzondere zaken die zij in hun werk tegenkomen. 

Dit keer een column van Jorn Matena: 'Niet mokken, lekker bloggen'

'Niet mokken, lekker bloggen'
 

Blogs. Ik vind ze geweldig. Korte stukjes tekst opgebouwd naar een opinievolle climax doorspekt met humor: doe mij maar een dubbele portie. Ik verslind ze levend, met huid en haar, schrokkend tot het laatste woord. Het liefst lees ik blogs die actuele onderwerpen pats boem bij de hoorns vatten. Scherp en humoristisch met inhoud, daar kan ik me om verkneukelen. Ze staan voorgeprogrammeerd in mijn browser en vrijwel iedere ochtend start ik de dag met een klein blog feestje.

 Ook al ben ik nog zo'n fan, een blog schrijven is andere koek. Dat is gewoon hard werken man! Want die spitsvondigheid en dijenkletsende one liners komen je niet aanwaaien. Die moet je dus gewoon zelf verzinnen. Het begint al met de koortsachtige zoektocht naar een onderwerp, terwijl op de achtergrond de klok steeds harder begint te tikken en - het kan aan mij liggen - ook steeds groter lijkt te worden. Mythische proporties neemt dat ding aan.

 En als je dan een onderwerp hebt gevonden is een blog natuurlijk geen echte blog als je je mening over het onderwerp niet helemaal opblaast. Jezelf op een strategische plek ingraaft en met hand en tand je standpunt bevecht met een waterdichte theorie.  Dat is zeg maar, NIET helemaal mijn ding en bovendien vergt het sloten kostbare tijd.  Stel dat je iedere week twee blogs schrijft, dat je per tekst ongeveer 90 minuten kost.  Dan ben je 9360 minuten, ofwel meer dan 6 dagen per jaar non-stop aan het schrijven. Los van alle tijd die je nog nodig hebt voor promotie om een publiek te creëren.

 Een blog schrijf je dus niet zomaar en ik wilde zelf ook bijna de handdoek in de ring gooien. Maar als het zulk monsterlijk werk is, waarom is er dan zo'n ontembare wildgroei aan blogs en hun bezoekers? Hoewel ik er nog nooit zo bij stil heb gestaan, is het fascinerend om je af te vragen waarom maandelijks 54,000,000 mensen de blogsite Huffington Post bezoeken. Of 10,200,000 die van Perez Hilton. Het antwoord ligt dicht bij waarom mijn favoriete blog pagina's nog maar een muisklik van me verwijderd zijn.

 Mijn ervaring is dat dit komt door een gedeelde eigenschap die alle populaire blogs bezitten. Ze verspreiden boodschappen die blijven hangen. Nu wordt het interessant. Want waarom blijft de ene boodschap wel hangen en de andere niet? Het bedrijf BlogPulse telde in februari 156 miljoen online blogs. Als blogger is het met zulke aantallen wel prettig om te weten hoe je een weg door die serieuze concurrentie heen kunt ellebogen. Daarvoor is het belangrijk om een verhaal te vertellen. Onderzoek van psycholoog Gary Klein toont aan dat het uitwisselen van verhalen stimulerend en inspirerend werkt en dat mensen een boodschap verpakt in een aansprekend verhaal veel beter kunnen onthouden.

 Bloggen is de manier om je eigen verhalen te vertellen en ervoor te zorgen dat je boodschap blijft hangen. Bloggen geeft je een stem, ontlokt reacties, creëert een publiek. De kunst blijft natuurlijk wel om in je verhaal de kern van je boodschap krachtig over te brengen. Met groeiend respect voor de populaire bloggers die dit lukt, weet ik dat dit een flinke investering en een berg ervaring vraagt, maar het rendement is goud waard. Of je nu een opiniemaker, politicus, bedrijf of instelling bent, als je wil dat je boodschap blijft hangen zorg dan dat je een goed verhaal vertelt. Wie schrijft, die blijft.


Jorn Matena werkt als junior adviseur en projectmedewerker bij &MAES.

Impressie LAB Broedplaatsen

Afgelopen jaar leidde Ruben Maes een opleiding voor het opzetten van Broedplaatsen. Hieronder een impressie van deze opleiding.